VLFP werkt samen met:
VLFP LEDEN LOGIN
| Leer er maar mee leven |
 |
 |
 |
|
Wanneer een arts geen raad meer weet met jouw aanslepende en onverklaarbare klachten, zouden dit zijn woorden kunnen zijn: “Probeer er mee te leren leven." Jezusmina!! Dan zou je die arts, die toch gestudeerd heeft om mensen te genezen, toch met zijn hele hebben en houden de boom in willen flikkeren? Dat was tenminste mijn reactie zo'n 10 jaar geleden. Als een kwaad maar klein hoopje fibromyalgische ellende zat ik daar op die té harde stoel in dat té felle licht van de dokterspraktijk. Ik wou zo graag genezen. Ik zou alles gedaan hebben om beter te worden, pillen slikken, therapie volgen, fitnessoefeningen en nog veel meer. Maar nee, in plaats van vanalles te willen DOEN moest ik blijkbaar vooral leren NIETS DOEN. Toentertijd klonk dat nogal idioot in mijn oren. Het stond compleet haaks op mijn overtuiging dat als je iets wou bereiken, je er dan ook effectief iets voor moest doen ... Toch ben ik die arts nu dankbaar. Leren NIETS DOEN was een behoorlijk zware klus, maar na veel vallen en opstaan en vechten tegen wat mijn lichaam me probeerde duidelijk te maken, kwam ik dan toch tot de vaststelling dat ‘er mee leren leven’ inderdaad het enige en het beste was dat ik kon doen. Uitleggen hoe ik er mee leerde leven kan ik niet. Het gaat zoveel dieper dan louter het aanvaarden van wat mijn lichaam door de fibromyalgie niet meer kan. Het gaat ook om het aanvaarden wat ik nog wel kan, en niet in het minst ook over het aanvaarden wie ik in mijn diepste wezen hen. Het hele plaatje dus. Poepsimpel maar tegelijk aartsmoeilijk! Soms vragen mensen me hoe het komt, of wat ik er voor deed om zowel fysiek als mentaal een pak sterker te staan dan enkele jaren geleden ... Ik moet steeds het antwoord schuldig blijven. Om het toch voor mezelf wat duidelijk te maken schreef ik er een gedicht over. Het helpt me telkens weer de juiste weg te kiezen. Een pasklaar antwoord op de vraag hoe je ermee moet leren leven is het niet, maar misschien en ik hoop het van ganser harte, helpt het jou ook wanneer je even in een dipje zit en niet meer weet wat te doen. HEEL WIL IK ZIJN IK BEN ALLES IK HEB ALLES IN MIJ ZOWEL DE DOOD ALS HET LEVEN ZOWEL HET LICHT ALS DE DUISTERNIS WAAROM ZOU IK MEZELF BEVECHTEN ALS ALLES WAT IK BEN OOK ALLES IS. Barbara Tijdschrift VLFP nr 81 - mei 2010 |