VLFP werkt samen met:
VLFP LEDEN LOGIN
| De erwt was de boosdoener |
 |
 |
 |
|
Yes! Eindelijk! Kennen jullie dat zalige gevoel van een plots inzicht? Het befaamde eureka- moment? Plots en geheel onverwacht gaat er in je hoofd een luikje open waarachter een fel lichtje brandt. Wat je maar niet begreep wordt in één klap zo helder als wat. Het maakt je blij want alles is voor heel even perfect duidelijk. Einstein zal zeker zo'n gevoel gekend hebben en bij Edison ging er zelfs letterlijk een lampje branden. Die grote denkers zullen wel een heel groot AHA-gevoel gehad hebben, mezelf reken ik echter tot de euh ... gemiddelde denkers, maar toch was het eventjes een geweldig moment. Verwacht geen diepzinnige openbaringen van me, zover reiken mijn ambities niet. Maar hier komt het: Wisten jullie al dat de prinses op de erwt eigenlijk leed aan fibromyalgie? "Natuurlijk!" zullen daar een aantal onder jullie op antwoorden. Nou, ik wist dat dus nog niet. Jaren geleden toen ik het sprookje nog eens hoorde, kon ik alleen maar denken dat die zogenaamde prinses gewoon een vervelend en verwend wicht was. Want zeg nu zelf, die kamerbedienden moesten toch maar keer op keer komen aandraven met nog een extra matras, want het wicht had och arme last van een piepklein armzalig erwtje dat onder de eerste matras verstopt zat. Met een stuk of tien op elkaar gestapelde matrassen lag ze nog ongemakkelijk en voelde ze nog altijd een klein bultje dat haar verhinderde om te slapen. En net dat was het bewijs dat zij de uitverkorene was om prinses te zijn! Kom aan zeg! En dat in een tijd waarin de meeste mensen al heel content waren als ze op een zak met stro konden liggen ... Ik vond het sprookje maar niets, de moraal van het verhaal ontging me volkomen. Tot een paar dagen geleden. Die nacht lag ik weer te woelen in mijn bed, ik vond geen enkele geschikte houding. Altijd voelde ik wel een plooitje, dan weer een kramp in mijn kuit, dan weer een stijve schouder en dan weer een zere rug. "Zie me hier nu liggen," dacht ik bij mezelf. "Ik heb een goeie drukverlagende matras en een ergonomisch hoofdkussen, een kussen tussen mijn knieën en een kussen onder mijn voeten. Ik heb een kussen waar ik mijn arm op leg en een oude teddybeer die ik gebruik om mijn schouder te ondersteunen... En nog lig ik niet goed! Ik lijk wel ..." en toen kwam mijn eureka-moment: "de prinses op de erwt!" Plots besefte ik, dat dat vervelende wicht helemaal niet vervelend of verwend was. Het arm schaap had ocharme fibromyalgie. Natuurlijk dat ze last had van het kleinste oneffenheidje! Uiterst gevoelige wezens zijn wij, fibrolijders. Wij detecteren bijna elke stoorzender. Alles wat het fragiele evenwicht verstoord, merken wij vaak als eerste op. Lawaai, drukte, te scherp licht, stress, ... Nee, wij zijn dus niet vervelend of verwend, alsof je daar nog aan zou twijfelen! We zijn gewoon prinsen en prinsessen! Tot de adelstand verheven dankzij een nietig klein erwtje! Maar al had ik die nacht een geweldig eureke-moment, het bleef bovenal een woelige en slapeloze nacht. En nee, ’s morgens lag er echt geen erwtje onder mijn matras. Was het maar zo simpel ... Barbara Tijdschrift VLFP nr 80 - februari 2010 |