VLFP werkt samen met:
VLFP LEDEN LOGIN
| Een nieuw verhaaltje |
 |
 |
 |
|
Vanmiddag kwam mijn jongste nichtje bij ons binnen gebuiteld. Het is zo'n zalig spring-in't-veld-meisje. Zo'n schepseltje dat onverbiddelijk je hart inpalmt en je meeneemt in haar grenzeloze fantasie. Ze leert lezen, die kleine grote meid. Letters zijn op een paar maanden tijd geen geheimzinnige kronkeltjes meer. Wonderlijk vind ik dat. Er gaat een heel nieuwe wereld voor haar open en al begrijpt ze niet alles wat ze leest, ze blijft het één groot avontuur vinden. Haar tong struikelt over echte 'grotemensenwoorden' maar haar enthousiasme en fantasie werken zo aanstekelijk dat ze me er zonder enige moeite in meetrekt. Zo heeft ze tegenwoordig iets nieuws bedacht waaraan ik 'moet' meedoen. Yep, ze zal het niet laten om ook mijn fantasie op de proef te stellen. Ze houdt ervan dat ik haar verhaaltjes en sprookjes vertel maar nu wil ze ook liever zelf mee beslissen wat er in het verhaaltje gebeurt. "Aha," dacht ik," dit zal dus interactief vertellen worden." En in gedachten drukte ik op de rode knop van de afstandsbediening ... . Het begint al bij de titel. Die ondergaat meestal al een grondige aanpassing. Vergis je niet, een titel is niet zomaar een titel! Het is zowaar al een verhaal op zich! Neem nu "de nieuwe kleren van de keizer." Een verhaal dat heel veel mensen kennen of misschien ooit wel gehoord hebben. Wat is er dan zo speciaals aan? Niets eigenlijk. Nieuwe kleren zijn nieuwe kleren en de keizer is de keizer, dacht ik ... . Maar, en nu komt het, Keizer is ook de naam van het oudste konijn van de oma van m'n nichtje. Nu wist ik helemaal niet dat die oma konijnen had en dus ook niet dat er een konijn bestond dat Keizer heette. Maar m'n nichtje wist dat wel en voor haar was het dan ook heel logisch toen ze een verhaaltje vroeg over de keizer. Het konijn zonder nieuwe kleren. Na wat verwarring van mijn kant en wat verduidelijking van haar kant zaten we uiteindelijk dan toch op dezelfde golflengte. Keizer blijkt een héél dik grijs konijn te zijn, dat een klein beetje stinkt maar wel de grootste is van heel die konijnenbende en volgens m'n nichtje legt het grootste konijn ook de grootste keutels! Et voilá, we hadden een nieuwe titel voor een nieuw verhaal: "De grote keutels van de keizer." Wedden dat je dat verhaal nog nooit gehoord hebt? Maar eerlijk gezegd is er helemaal geen verhaal meer van gekomen. We waren zo lang bezig over konijnen, hun keutels en een nieuwe titel dat een echt verhaal zelfs niet meer hoefde. We hebben ons geweldig geamuseerd. Toch was er nog één onopgelost mysterie ... . Mijn nichtje wou weten waarom konijnenkeutels ronde bolletjes zijn en niet zoals bij honden ... euh ... worstjes. Tja,daar had ik zelf ook geen antwoord op. Ook een boekje over konijnen bracht weinig raad. We hebben dan maar besloten om bij een volgende bezoek samen een verhaaltje te maken over keuteltjes en worstjes. "Joepie!"riep ze"Weer een nieuw verhaaltje!" Barbara Tijdschrift VLFP - februari 2009 |