Met mijn kersverse diagnose “fibromyalgie” op zak, trok ik een jaar of vijf geleden naar de therapeute, op zoek naar de antwoorden op mijn vele vragen. Ik hield lijstjes bij van wat ik zou vragen. Ik stopte het blaadje in mijn broekzak, zodat ik er op elk moment van de dag iets kon bijschrijven. Volgekladde kattebelletjes.
Mijn therapeute was geweldig.  Zoals het een goede therapeute betaamt, keerden de meeste vragen gewoon in een andere vorm naar me terug.

Zo leerde ik mezelf en mijn probleem beter kennen, en werd ik wakker voor de keuzes die ik zelf kon maken. Op een keer viel ik weer eens terug op één van mijn clichés uit die tijd (lees: het cliché waaraan de meeste fibrootjes hun fibro te danken hebben) “Maar ik heb toch geen keuze??” Meestal vroeg ze dan gewoon “vind je dat echt?”- maar op een mooie dag gaf ze me dit verhaal mee.

“Katrien,” zei ze,” je hebt elke dag 100 euro ter beschikking. Dat is je energiewaarde. Vraag je nu gewoon af hoe je die 100 euro gaat verdelen vandaag. En doe dat zo elke dag. Maak keuzes in functie van je budget. En vergeet niet, op is op: je kunt niet sparen, maar ook niet lenen.”
Ik moest even denken aan een leraar prijsverdediging bij wie ik ooit cursus volgde. Die zei: "Als een klant korting vraagt, en je hebt het moeilijk om neen te zeggen, stel je dan gewoon voor dat het bedrag waarover je spreekt voor je op de tafel ligt, in het midden tussen jou en je klant. Je zal voelen dat je makkelijker voet bij stuk houdt, en minder korting geeft. Verdwijnt het geld in jouw of in zijn portefeuille?" Het zijn twee beelden die ik nooit vergeten ben. Ik ben een slechte boekhouder, absoluut, maar dit beeld is zelfs voor mij erg duidelijk.

Sinds die wijze uitspraak besteed ik mijn 100 euro zorgvuldig, en soms zelfs uitgekiend. Bij het begin van de dag maak ik mijn heel eenvoudige optelsom. Zoveel euro kids, zoveel euro werk, zoveel euro huis, zoveel euro mezelf, en blijft er nog iets over??? Gezeur aan mijn hoofd? Geen budget voor. Zeuren aan iemand anders hoofd? Geen budget voor. Het huis elke dag piekfijn in orde? Sorry, saldo ontoereikend. Het gebeurt zelden dat ik nog in de valstrik loop. Dat ik mijn budget nog verkeerd besteed, ... 
Er is in dit spel echt geen "niet tevreden, geld terug" garantie.

Het cliché dat ik geen keuze heb, is gedateerd. Ik ben zelf verantwoordelijk, en ik heb écht wel de keuze, tussen leven en werken, ziek zijn of gezond zijn, gelukkig of ongelukkig zijn.
Jij ook.
Doe gerust de test! Wedden dat het werkt? 

Katrien
Tijdschrift VLFP nr 68 - februari 2007