VLFP werkt samen met:
| Nieuw onderzoek naar de behandeling van CVS |
 |
 |
 |
|
Twee Noorse oncologen stuitten toevallig op een mogelijke behandeling voor CVS. Twee CVS patiënten die waren opgenomen met Hodgkin’s lymfoom, een vorm van lymfeklierkanker, werden behandeld met een relatief nieuw anti-kanker medicijn met de naam Rituximab. Dit medicijn zorgt er eigenlijk voor dat de cellen (B-cellen, zij vormen onze afweercentrales tegen bvb. infecties) waaruit de kanker is gegroeid, worden vernietigd. Bij beide patiënten stelde men vast dat de CVS symptomen erg snel afnamen en zelfs voor langere tijd verdwenen. Vervolgens hebben de wetenschappers dit medicijn onlangs getest op een grotere groep van 30 personen met CVS (geëvalueerd op basis van internationaal erkende criteria voor CVS diagnose). Vijftien van hen kregen het medicijn toegediend, en vijftien kregen een doodgewone zoutoplossing. Het onderzoek gebeurde ‘dubbelblind’. Hierbij ging men als volgt te werk. 15 infuusjes met en 15 zonder Rituximab kregen een nummer. Elke patiënt krijgt willekeurig een infuus. Slechts de persoon die de nummers toekende weet in welke nummers er Rituximab zit, maar. Deze persoon is verder niet verbonden aan de studie, maar enkel aan de latere statistische analyse. Niemand, noch de patiënten noch de artsen of verplegend personeel weten welke patiënt het medicijn kreeg. In de loop van de volgende 12 maand werd elke maand aan alle CVS patiënten gevraagd hoe ze zich voelden met de graad van vermoeidheid als belangrijkste factor. Uit het onderzoek blijkt dat na een 2-tal maanden zowat 2/3 van de groep (dus 10 van de 15 patiënten) die Rituximab kreeg een verbetering kende van hun symptomen en vermoeidheid. Dit was niet het geval in de controle groep . Daar voelde slechts één patiënt verbetering. Bovendien gingen 4 patiënten terug aan het werk. Dat is zeker goed nieuws, toch er zijn een aantal zaken die we niet mogen vergeten. - Het medicijn zet het immuunsysteem op een laag pitje. Het lichaam zal daardoor minder snel op aanvallers zoals virussen reageren. Alhoewel er geen schadelijke effecten van het medicijn werden waargenomen , is de looptijd van de studie (12 maand) misschien nogal kort voor een goede evaluatie. De auteurs melden dit trouwens zelf ook. Verdere opvolging van deze patiënten zal belangrijk zijn om hier uitsluitsel over te geven. Verder moeten we dus uiterst voorzichtig zijn bij wie het medicijn wordt toegediend. Er zijn immers heel wat aandoening waarbij het gebruik van dergelijk medicijnen moet worden vermeden waaronder bvb. AIDS en het Ebstein-Barr Virus. De grootste bezorgdheid in het gebruik van Rituximab is het ontstaan van Progressieve Multifocale Leukencefalopathie (PML), een zeldzame, progressief verlopende aandoening van het centrale zenuwstelsel die meestal overlijden of ernstige invaliditeit tot gevolg heeft. PML wordt veroorzaakt door het JC virus dat bij 80% van de bevolking latent (zonder dat het ziketeverschijnselen geeft) aanwezig is . Er zijn een aantal gevallen van PML vastgesteld bij gebruikers van Rituximab. - Alhoewel patiënten die het medicijn kregen aanvankelijk goed reageren (minder moe zijn), hervallen de meeste patiënten na 12 maand. Dit betekent dat één enkele behandeling niet genoeg is en de patiënt waarschijnlijk regelmatig een vervolgbehandeling met Rituximab zal moeten krijgen. De onderzoekers bereiden een nieuwe studie voor waarin ze inderdaad elke 3 tot 4 maand een behandeling voorstellen. Dit betekent dat de patiënt regelmatig moet worden gehospitaliseerd. De behandeling moet immers gecontroleerd in een ziekenhuis gebeuren. Tevens dient de vraag gesteld te worden welke de schadelijke effecten van de grotere blootstelling aan het medicijn is. Ondanks deze bemerkingen geeft de studie een potentieel aanknooppunt voor verder onderzoek. De gunstige reactie van CVS patiënten op de behandeling met Rituximab impliceert dat er ergens een immunologische achtergrond schuilt in CVS en dat is een geheel nieuw gegeven. Bovendien, is dit misschien een eerste concreet tastbare bewijs dat CVS niet tussen de oren zit en dat er een aantoonbare fysiologische factor is. Mogelijk is CVS een auto-immuun ziekte zoals bvb. coeliakie, diabetes type 1,... Natuurlijk is het nog even wachten om dergelijke therapie op grote schaal toe te passen. Grotere, gecontroleerde studies met een langere follow-up termijn zijn nodig. Met dank aan Tim Lammens Meer info op: mail.mediplanet.be/HM |